fbpx

starters met een verhaal

Sonja kreeg borstkanker en bleef werken

In 2013 kreeg Sonja te maken met een hersenbloeding, een gebeurtenis die haar leven op zijn kop zette. Toch slaagde zij erin om weer aan het werk te gaan, zij het met de nodige aanpassingen. Helaas werd zij in januari 2022 geconfronteerd met een nieuwe uitdaging: borstkanker. ‘Voor je ziek wordt, denk je nooit na over de mentale gevolgen van een ziekte,’ zegt Sonja.

‘Mensen onderschatten vaak de emotionele impact op een gezin,’ zegt Sonja. ‘Ik zocht later psychische hulp om beter om te gaan met het gevoel niet volledig aanwezig te kunnen zijn voor mijn kinderen. Het is belangrijk dat we meer bewustzijn creëren over hoe ziekte niet alleen het individu, maar ook de gezinsdynamiek beïnvloedt. Werkgevers hebben vaak misvattingen en het is belangrijk om jezelf niet de schuld te geven als je je baan niet kunt behouden.’

Doordat Sonja eind 2016 begon met een opleiding tot bewindvoerder en hier in het begin van 2020 voor slaagde, had zij haar eigen onderneming al opgestart bij de KvK. Dankzij de steun van haar man en haar contactpersoon bij het UWV kon zij haar bedrijf in de administratieve dienstverlening laten groeien. Toen zij het knobbeltje in haar borst ontdekte, hielp haar eerder opgedane mentale veerkracht haar erdoorheen. Doordat zij op haar eigen tempo thuis werkte, kon dit blijven doorgaan.

In een re-integratieperiode na de operatie was het belangrijk voor Sonja om zichzelf af te vragen of ze nog tevreden was in haar huidige leven. Haar coaching traject bij Marijne van der Koogh speelde hierin een cruciale rol, waardoor zij haar eigen tempo kon bepalen en deuren kon openen waar anderen gesloten waren. Haar eerdere ervaringen met ziekte hebben Sonja geleerd hoe betrekkelijk het leven is en hebben haar perspectief veranderd, zegt zij hierover. ‘Ondanks de uitdagingen heb ik ontdekt dat zowel de hersenbloeding als de kanker leermomenten waren die me anders in het leven hebben doen staan.’ Het label van kankerpatiënt vervaagt na verloop van tijd, en ik richt me op de eerste cruciale vijf jaar. Bij elke controle houd ik mezelf de spiegel voor en vraag ik me af of ik terug wil naar wat ik eerder deed, of dat er nieuwe kansen zijn die me energie geven zonder dat het meer kost.’